سر به هوا نیستم
 

 اما...

 

 

همیشه چشم به آسمان دارم

 

 

حال عجیبی ست

 

 

دیدن ِهمان آسمانی که

 

 

شاید " تو"

 

 

دقایقی پیش

 

 

به آن نگاه کرده ای...

 

 

 

 

خطا از من است،می دانم...

 

از من که سال هاست گفته ام "ایاک نعبد"

 

اما به دیگران هم دلسپرده ام

 

از من که سال هاست گفته ام " ایاک نستعین"

 

اما به دیگران هم تکیه کرده ام.

 

اما رهایم نکن... بیش از همیشه دلتنگم...

 

بیش از همیشه غمگینم

 

به اندازه ی تمام روزهای کم بودنم برایت...

 

دستانم را بگیر،بلندم کن

 

خدایا....میدانی....

 

کم آورده ام...

 

کم آورده ام ار سنگینی بار خاطره ها

 

کم آورده ام از حجم خالی نبودن ها

 

کم آورده ام از شنیدن صدای شکستن ها

 

کم آورده ام از پنهان کردن بغض ها و اشک ها

 

کم آورده ام از تحمل دیدن دردها

 

کم آورده ام...

 

لبریز شده ام...

 

خدایا...

 

"من"

 

از

 

"تو"

 

کمک میخواهم

 

بلندم کن

 

من بی "تو" هیچم

  

 

  

در هیاهوی زمان، در دل ساکت شب

بی رمق، خسته و سرد

من به دنبال خودم می گردم!

کی شدم گمشده در وادی غم؟

من که بودم؟؟؟ کیستم؟؟؟

چه کسی خواهم شد؟؟؟

قاصدی بی مقصد،

آه ای رفته ز یاد!

مشتی از خاک زمین

من گمشده ام...

چه کسی خواهد یافت؟؟؟

من سرگردان را...من پاییزی را...

گم شدم در تنهایی! وسعتی تو خالی!

باد برده است مرا... یا که یک خواب عمیق؟؟؟

من چه اندازه زیاد، پوچ و خالی شده ام!

عشق از یاد دلم رفته چه زود!

هیس... ساکت... انگار...

که صدایی خبر از آمدنم می دهد!

این صدای قدم خسته توست؟؟؟

یا نوای قدم رسته من؟؟؟

آنچه از من شده دور...

به تنم می آید...

من به من می رسم انگار دگر

شاید این بار شکوفا بشوم!

هیس... ساکت... انگار...