دوست یعنی کسی که وقتی هست آرام باشی

 و وقتی نیست چیزی توی زندگیت کم باشه.

دوست یعنی اون جمله های ساده و بی منظوری که میگی

و خیالت راحته که ازش سوء تعبیر نمیشه.

دوست یعنی یک دل اضافه داشتن

 برای اینکه بدونی هر بار که دلت میگیره یک دل دیگه هم دل تنگه غمت میشه.

دوست یعنی تنهایی هام را می سپارم دست تو چون شک ندارم می فهمیش.

دوست یعنی اگه هستی همیشه هستی و کنار همه با منی نه گاهی

نه بنا به اقتضاء .... نه به شرط خلوت و تنهایی.

دوست یعنی تو نماینده منی  حتی اگه نباشم .... حتی اگه نباشی...

دوست یعنی اینکه نبینم دلتنگ باشی

 و نبینم برای درد و دل کردن با من به لکنت بیفتی.

دوست یعنی کم نیار و جا نزن تا وقتی حواسم به تو هست.

یعنی باکی نداشته باش از سختی و تلخی و بی رحمی های روزگار

 چون دعای من همیشه با تو هست...

 

گاهی خدا

 

آنقدر صدایت را دوست دارد که...

 

سکوت می کند

 

تا تو بارها بگویی:

 

خدای من...!!!